Waar komt je fascinatie voor de onderwereld vandaan?
'Ik ben totaal niet gefascineerd door 'de onderwereld', ik ben geïnteresseerd in wat mensen drijft tot bepaalde daden, de psychische kant van het verhaal. De 'georganiseerde criminaliteit' is maar een klein onderdeel van mijn werk.'
Wat was jouw engste moment als misdaadverslaggever?
'Het is niet zozeer één moment. Ik ben één keer in elkaar getrapt door boze familieleden (van een slachtoffer dat eigenlijk een dader was), ik ben een paar keer achternagezeten, maar dat was betrekkelijk overzichtelijk. Het vervelendst zijn bedreigingen waarvan je niet weet hoe serieus ze zijn.'
Welke misdadiger zou jij nog eens willen interviewen?
'Als we 't hebben over top-criminelen kan ik er wel een paar bedenken, maar die mensen spreek ik ook wel eens, dat zijn alleen geen interviews. Je kunt van een crimineel niet verwachten dat hij dingen vertelt die zijn belangen schaden, dus een echt interview met een crimineel is in feite nooit aan de orde, het is hooguit wat informatie verzamelen. Voor interviews met kinder- of seriemoordenaars heb ik weinig interesse, ik vind het dossier interessanter dan de personen zelf. Vaak weten ze zelf amper wat hen heeft gedreven, het is boeiender wat een psychiater daarover zegt.'