Trebbiano?
Als biancame schijnt de druif in lang vervlogen tijden het meest bekend te zijn geweest. Vooral aan de oostkust van Noord-Italië werd er een eenvoudige, maar smakelijke bianco van gemaakt. Voor toentertijdse begrippen dan. Maar de smaak veranderde, de vergetelheid eiste een rol op en biancame’s faam erodeerde. Helemaal verdwijnen deed de druif echter niet. Hier en daar schuchterden wat verwilderde ranken. Links en rechts bleek er nog een boer met een verdwaald perceeltje die de opbrengst daarvan inzette als blendwaar. Een enkeling kende hem nog onder zijn eerste naam. Een ander noemde hem bianchello. Sommigen meenden echter dat beide slechts aliassen waren voor een lid van de uitgebreide trebbiano-familie die grote delen van Italië in zijn weinig verheffende greep heeft. In Marche, vooral bekend door het wit van de verdicchio, lijkt de druif echter een serieuze comeback voor te bereiden. Al heeft Centanni, degene die zijn nieuwe zaken daar behartigt, ‘m van weer een andere artiestennaam voorzien: passerina. Voorts heeft deze ook wat aan de verdere invulling van zijn performance gedaan. Een moderne stylist boog zich over de fles en etiket, zodat er visueel in ieder geval al sprake is van een wijn uit de 21e eeuw. Ook de afsluiter annonceert dit tijdsgewricht. Centanni koos voor de Vino-Lok, de glazen afsluiter die kurksmetten, zuurstofinvloeden of andere wijnbedreigingen voorkomt. Maar kan de druif zelf al die hernieuwde belangstelling wel aan? Zo te proeven wel. Met Centanni lijkt de passerina een goede manager te hebben gevonden. Eentje uit de puur natuur hoek bovendien, waardoor er genoten kan worden van peer, appel, perzik, meloen en citrus in hun meest ongerepte vorm. Centanni Passerina Offida 2009 € 13,95: De Gouden Ton.