Vergeten

Poëzie waarin elk woord écht telt

In Vergeten, de nieuwe bundel van Emma Crebolder, staat een thema centraal dat ons allen vroeger of later zal raken: het vergeten van woorden en namen van personen. Toch schrijft Crebolder niet over het fenomeen vergeten als zodanig, maar is elk afzonderlijk gedicht een nieuwe poging om een overwinning op het vergeten te behalen. Elk woord is een bouwsteen op weg naar dat ene woord dat vergeten dreigt te raken. De gedichten hebben dan ook geen titels, maar worden voorafgegaan door een serie stippen die het aantal lettergrepen van het ‘vergeten’ woord aanduiden.
De poëzie in Vergeten is ontroerend, teder maar ook ferm: Crebolder laat op overtuigende wijze zien dat taal een ijzersterk wapen is tegen het grote Niets.

Naar aanleiding van een voorpublicatie in Tirade (2009) schreef De Limburger:
‘Op een betoverende, muzische wijze spreken zij van twijfel en huiver, in een haast fysiek gegoten idioom.’

‘Een hele indrukwekkende bundel. Mooi, weer een nieuw geluid.’ Peter Winkels, TV Limburg

‘“ik hoorde iemand iets vergeten” is een intrigerende regel, zo terloops geschreven dat je er bijna niet bij stil zou staan hoe genuanceerd het is. De taal wordt vooral gewantrouwd in deze bundel. Naar vergeten woorden wordt door de dichter getast. Emma Crebolder is geen dichter om over het hoofd te zien: ze heeft haar eigen domein.’ De Groene Amsterdammer

‘In deze bundel spelen ondanks het strikte program het speelse detail en de persoonlijke kleur een mooie bijrol.’ Provinciale Zeeuwse Courant

‘Crebolder lezen is de paniek ervaren om een wegglippend woord. Het is ook een rijkdom zien in beelden en woorden die ervoor in de plaats komen.’ Maria Barnas, NRC Handelsblad

‘Ik vond het een verrassende bundel, vooral door de vele manieren van kijken naar “vergeten”. Je verwacht een zoeken naar herinneringen en woorden maar vergeten kan veel meer inhouden, zoals uit deze bundel blijkt.’ www.poezie-leestafel.info/emma-crebolder