‘Onwaarschijnlijk eerlijk. Een boek dat je treft als een mokerslag.’ Redactie LINDA.
‘Een prachtig boek, dat me erg heeft geraakt. Niet alleen als moeder, maar vooral ook als schrijver. Annemarie Haverkamp weet precies de juiste toon te treffen voor dit hartverscheurende verhaal. Direct, eerlijk, en op een schrijnende manier humoristisch.’ Judith Koelemeijer
‘Indrukwekkend, er is geen ander woord voor.’ nrc.next
‘Een confronterend boek, nietsverhullend, geschreven in een directe stijl. ’ Trouw
‘Pijnlijk eerlijk.’ de Volkskrant
‘Een bondig, ontroerend verslag van dat ingrijpende leven.’ Het Parool
‘Léés dit boek. Annemarie Haverkamp schrijft indringend en eerlijk.’ Red
‘Een ontroerend verhaal.’ Libelle
‘Het is een mooi boek.’ Andries Knevel tijdens Moraalridders
‘Ontroerend boek.’ De Gelderlander
‘Alsof we op weg waren naar een wit strand, maar in een gure polder zijn afgezet. Treffender had Haverkamp haar gevoel na de geboorte van haar gehandicapte zoon niet kunnen omschrijven.’ Ouders van Nu
‘Een rauw relaas dat je diep raakt en respect afdwingt. […] Annemarie zet de deuren naar haar gevoelswereld ongecensureerd open. Eerlijk, direct, hard – ze vraagt niet om medelijden en spaart de lezer niet.’ Kraamzorg
‘Een laagdrempelig en indrukwekkend boek.’ Nederlands Dagblad
‘Journaliste en moeder vertelt zonder opsmuk het verhaal van haar ernstig gehandicapte kind.’ Volzin
‘Een boek dat je niet anders dan met kippenvel van ontroering kan lezen, zo eerlijk is het ontnuchterende verslag.’ MEE Veluwe
‘Er is veel waarom ik het goed vind: de elegante stelligheid, de perfecte verhouding tussen hoofd- en bijzaken, het gevoel voor ritme (het soms melancholieke ritme), de humor. Ook kom ik zinnen tegen die ik graag een tijdje wil onthouden… En natuurlijk waarover het gaat. En om wie. Dat is nogal wat. Zonder ook maar een seconde te klagen brengt Annemarie een groot drama heel dichtbij.’ Thomas Verbogt
‘Annemarie durft zich in haar af en toe rauwe eerlijkheid kwetsbaar op te stellen. In een uitzending van Moraalridders (EO, 20 oktober 2010) zegt ze daarover: “Als ik dit opschrijf denk ik: daar kom ik niet zo mooi vanaf. […] Daar ben ik niet trots op. Aan de andere kant sta ik daar volledig achter, want, ja, zo heb ik gedacht en ik heb altijd – samen met mijn man – in het belang van mijn zoon gedacht.”’ www.ervaringsverhalen.nl
‘Lees dit hartverscheurende verslag hoe de ouders langzaam leren leven met hun gehandicapte zoontje.’ Psychologie Magazine
‘Journaliste Annemarie Haverkamp beschrijft op een eerlijke en ontroerende manier het getouwtrek tussen dokters en ouders, de persoonlijke crises van de ouders, en hoe de afschuw voor hun gehandicapte kind geleidelijk overgaat in onvoorwaardelijke liefde.’ Medisch contact
‘Waargebeurd, eerlijk en openhartige verslag. Vlot geschreven, op een eerlijke en heldere manier. Ik denk dat het voor couveuseouders een zeer herkenbaar boek kan zijn.’ Kleine maatjes
‘Een realistisch verhaal over tegenslag en dilemma’s, een verhaal over de “maakbare” wereld.’ Party
‘Dit boek maakt indruk. Je legt het niet snel naast je neer.’ INKT!
‘Dichter bij de paniek, radeloosheid en onmogelijk te beantwoorden vragen van de ouders kun je als lezer niet komen.’ Markant
Luister hier naar het interview met Annemarie Haverkamp op 16 oktober 2010 bij Spijkers met koppen, radio 2
Luister hier naar het interview met Annemarie Haverkamp op 20 oktober bij 2010 Dit is de dag, radio1
Luister hier naar het interview met Annemarie Haverkamp op 20 oktober 2010 bij Moraalridders, Nederland 2
Luister hier naar het interview met Annemarie Haverkamp op 23 oktober 2010 bij de Tros Nieuwsshow, radio 1
Luister hier naar het interview met Annemarie Haverkamp op 1 december 2010 bij Zonder eten naar bed van RTV Rijnmond