‘Het boek zal zware kost zijn voor de nog steeds omvangrijke Ernest Louwes-lobby. De schrijver ontkracht tal van complottheorieën en misvattingen die de moord op Jacqueline Wittenberg omringen. Ook ontleedt hij de mediacampagne van Maurice de Hond, waarin feiten een onderschikte rol lijken te spelen.’ Peter R. de Vries
‘Een voortreffelijk geschreven en fascinerend true crime-boek. […] Een standaardwerk.’ Panorama
‘Boek ontkracht “bewijs” opiniepeiler. […] Een ontnuchterend boek.’ Trouw
‘De klusjesman had helemaal geen motief.' ANP
‘Louwes werd terecht veroordeeld.’ de Volkskrant
‘Een onthutsend boek.’ Gerlof Leistra, Elsevier
‘Boek ontlast de “Deventer klusjesman”.’ NRC Handelsblad
‘Lees eerst het boek van Bas Haan.’ Hendrik Jan Korterink
‘Een onthullend boek.’ Peter R. de Vries
‘Een must om te lezen.’ Crimesite.nl
‘Haan schetst een helder overzicht van een complex en chaotisch proces.’ Tubantia
‘Onthullend.’ De Stentor
‘Het boek van Haan is dan niet alleen een nauwgezette reconstructie van de krankzinnige nasleep van de moord op weduwe Wittenberg, het is vooral ook een verslag van een ontnuchtering. Wat Haan in zijn boek over de methoden van De Hond schrijft, is onthutsend.’ Bas Heijne, NRC Handelsblad
Lees hier de hele column van Bas Heijne uit het NRC Handelsblad van 8 maart 2009
http://weblogs.nrc.nl/weblog/heijne/2009/03/08/bange-journalistiek/
Juryrapport Jacques van Veen Persprijs 2010
Voor de Persprijs Jacques van Veen 2010 gunt de jury twee inzendingen een eervolle vermelding. Dat is op de eerste plaats het boek De Deventer Moordzaak van Bas Haan. Deze televisiejournalist (eerst Netwerk, later NOVA, nu Nieuwsuur) viel drie jaar geleden al op door zijn reportages over de Schiedammer Parkmoord. Dit keer heeft hij een analyserend boek geschreven over de bijkans never ending story van de Deventer moordzaak. Te midden van de stroom publicaties over echte en vermeende juridische missers in de strafrechtpraktijk van de afgelopen jaren maakt het boek van Bas Haan een bijzonder sterke indruk. Hij evolueert in zijn boek van een niet wezenlijk geïnteresseerde buitenstaander tot een betrokken journalist met een duidelijk eigen standpunt, die uiteindelijk dat standpunt prijsgeeft voor een ander. Dat biedt de kans om op natuurlijke wijze gecompliceerd feitenmateriaal inzichtelijk te presenteren terwijl de ontwikkeling die hij zelf doormaakt ook de aandacht van de lezer gevangen houdt.
Wat de jury vooral aansprak is dat de auteur zich zo dicht bij de feiten gehouden heeft, en alleen bij de feiten. In dergelijke zaken waarin de publieke opinie, en vaak ook de pers, in kampen van believers en non-believers uit elkaar valt, is dat niet de meest comfortabele, maar wel de meest professionele keuze. Zijn veelomvattende analyse van de rechtsgang, en van ieders rol daarin, doet sterk aan Jacques van Veen denken - het is een leerzaam, verhelderend boek, dat bovendien heel goed geschreven is.