Hartverscheurende roman over de kracht van verhalen, de liefde en muziek
Na het overlijden van zijn vriendin Isa verhuist Hugo van de stad naar een villa op een heuvel. Daar hoopt hij de rust te vinden om, naast zijn werk als nachtwaker, een boek te schrijven. Het is hem niet duidelijk waarover precies, zolang het maar niet weer over Isa gaat. Wanneer hij zijn hospita en haar dochter, Noa, leert kennen, is het met zijn rust gedaan – en komen de verhalen vanzelf.
Het verhaal van het wonderkind Noa, dat koste wat het kost wil worden toegelaten tot het conservatorium, terwijl haar moeder alles doet om dat te voorkomen – wie eet er dan iedere dag met haar zoon, die in de inrichting woont? Dat van Alexandra, Noa’s Duitse pianodocente, die aan het begin van de Tweede Wereldoorlog werd gedwongen een gruwelijke keuze te maken, terwijl ze alleen maar piano wilde spelen. En natuurlijk toch een verhaal over Isa.
Algauw ontdekt Hugo dat de verhalen elkaar allemaal raken, en zich van de schrijver weinig aantrekken.