Tijdens een wandelvakantie in Toscane overlijdt de vrouw van Jaap Willems. Zomaar. Ze waren dertig jaar getrouwd. Na een periode van rouw treedt er een zekere berusting op. Het is goed zo, en het nieuwe, rustige leven alleen bevalt eigenlijk wel.
Dan wordt Willems benaderd door wildvreemde vrouwen, die tot het zogenaamde ‘vrouwennetwerk’ behoren: allemaal zijn ze op zoek naar alleenstaande, welgestelde, hoogopgeleide mannen. Ondanks zijn voornemen de rest van zijn leven alleen te blijven, wordt hij toch weer verliefd. Maar al snel blijkt dat een relatie aangaan na je vijftigste niet zo vanzelfsprekend is als op je twintigste. Hoe ga je om met elkaars kinderen en vrienden? Ga je samenwonen? Latten? En hoe dan? Welke financiële afspraken moeten er worden gemaakt? Denk je allebei hetzelfde over seks? En kun je leven met elkaars ex-minnaars?
Voor iedereen die de liefde op latere leeftijd (weer) ontdekt
In Late liefde geeft Jaap Willems antwoorden op deze en andere vragen, waarbij hij rijkelijk put uit zowel de eigen ervaring als die van leeftijdgenoten. Met kennis van zaken, maar met de nodige zelfspot laat hij zien dat het wel degelijk mogelijk is om na je vijftigste nog halsoverkop verliefd te worden, maar ook dat op die leeftijd de realiteit een geduchte tegenstander van de romantiek is.
Kijk ook op www.verliefdevijftigers.nl.
Fragment:
Tussen het telefoontje van Helen en het gesprek met Els zat ruim een week. Anneke uit Nijmegen volgde binnen twee dagen. De interesse van vreemde vrouwen begon me te boeien. Hoewel, het proefde nog steeds als ontrouw. Vroeger was er een periode na een overlijden waarin je alleen behoorde te blijven. Hoelang was dat? Ruim een jaar, meende ik, en Eva was nog geen jaar dood. En hoe zat het met het zelfrespect: was ik niet al te gretig op weg naar een ander leven? Wat zouden mijn zoons ervan vinden als ik met een andere partner verscheen? En mijn familie?