Lichthart

Zinderende roman over verwantschap, geheimen en de onvoorziene wendingen van het lot – die de lezer meevoert naar Parijs en Zuid-Afrika

Ik pak het zilveren fotolijstje op. Het is mama, in kleur, in de vensterbank, hier, in deze kamer. Ze heeft haar benen opgevouwen, haar armen leunen op haar knieën. Ze draagt een blauw gestippelde, wijde rok waar haar blote voeten onderuitsteken. Ze tuurt naar buiten. Ik weet dat ze neuriet. Dat Josephine Baker zingt. Dat Naut het moment vastlegt om in te lijsten. Een gedroomd nu, schreef hij.

De twee hoofdpersonen in Lichthart kennen elkaar niet. Toch zijn hun levens onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Naut Lefèvre heeft veertig jaar als muziekjournalist in Parijs gewerkt. Voor het eerst in al die jaren keert hij terug naar zijn geboortedorp in de Eilandspolder.
Liv Lichthart, manager van een succesvolle band, laat Nederland achter zich voor een korte vakantie naar Zuid-Afrika. Haar verblijf daar wordt een breekpunt in haar bestaan; terugkeren naar huis lijkt steeds onmogelijker te worden. De reis mondt uit in een lange, avontuurlijke tocht.

LUISTERFRAGMENT
Beluister hier een fragment uit Lichthart, gelezen door Frank Lammers.

‘Over de zin en onzin van ontwikkelingshulp is al veel gezegd. Nieuw is het dan ook niet wat Eva Posthuma de Boer schetst in haar tweede roman Lichthart. Maar ze maakt wel schrijnend duidelijk hoe lastig de problematiek is en dat het enig juiste antwoord niet bestaat. En hoewel het dilemma van “wel of niet hulp bieden” slechts een aspect is van deze gelaagde roman, is het toch juist datgene wat het meeste blijft hangen. [...] Posthuma de Boer weet met weinig woorden zaken raak te typeren.’ Noord-Hollands Dagblad

‘Posthuma de Boer heeft met Lichthart een boek geschreven, waarin dialogen vlot doorlopen.’ Cultuurbewust.nl

‘Lekker verhaal.’ Viva

‘Een pure, stevige roman die beklijft.’ Esta

‘Maar Posthuma de Boers roman reikt verder dan dat: ze maakt in Lichthart het onbehaaglijke, onbestemde sentiment concreet dat overal in het Westen rondwaart – het gevoel alles te hebben en toch niet gelukkig te zijn.’ Het Parool

‘Lichthart gaat over dilemma’s en Posthuma de Boer weet die zeer raak neer te zetten.’ Elle

‘Posthuma de Boer hanteert een heldere en directe stijl. Haar taalgebruik is onopgesmukt en bestaat uit korte zinnen die uit hun doelgerichtheid hun kracht halen. Dat verklaart ook De Boers vermogen om diepgaande emoties helder te formuleren [...] Ze weet hoe ze structuur en stijl kan inzetten om emoties voelbaar te maken: Eva Posthuma de Boer bewijst met Lichthart dat zij de kunst van het vertellen verstaat.’ www.recensieweb.nl